| El organero Pedro Bernardo de Olmedo construyó entre 1666 y 1667 un instrumento plenamente inscrito en la tradición musical renacentista, alojado en una imponente caja de estilo clasicista, con consola de ventana. La imagen muestra su ubicación original sobre el coro, en una tribuna situada en el lado de la Epístola. En 1685, está documentada una intervención realizada por el organero José García Garrosa. Hacia 1960, el órgano fue objeto de un expolio que provocó la pérdida de su parte sonora y mecánica. En la actualidad únicamente se conserva la caja, ya que carece tanto de la tubería como de los mecanismos originales. |
| Disposición: I. Manual partido de entre 42 y 45 notas (Mano izquierda) [Címbala] [Lleno] Dezinovena Quincena Flautado de 13 Octava Bajoncillo [añadido en s. XVIII] (Mano derecha) [Corneta] [Címbala] [Lleno] Dezinovena Quincena Flautado de 13 Octava Clarín [añadido en s. XVIII] Efectos: Temperamento: Diapasón: a’= |
| Fuente: 1. García Calvo, David. Contemplare, audire et admirari. Los órganos de la Colegiata de Toro (siglos XV-XX). Anuario del IEZ Florián de Ocampo [en línea]. 2022, vol. 37, pp. 11-29 [consulta: 26 junio 2026]. Disponible en: https://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=9123035 |
| Estado: no funciona |
| Protección: 1. Real Decreto 782/1980, de 7 de marzo, sobre protección de instrumentos musicales de carácter histórico-artístico. |
| Localización: País: España Comunidad autónoma: Castilla y León Provincia: Zamora Localidad: Toro |
| Organero: Olmedo, Pedro Bernardo de García Garrosa, José |
| Cronología: s. XVII |
| Recursos: Fotografía Órgano de la Epístola de Pedro Bernardo de Olmedo, Colegiata de Santa María la Mayor, Toro. Zamora, ca. 1940 |

